Υψηλοί συντελεστές σε ΦΠΑ και ΕΦΚ μαζί με την ακρίβεια «φούσκωσαν» τα κρατικά ταμεία – Υπεραπόδοση και από τον φόρο εισοδήματος
Την επταετία διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη οι φορολογούμενοι επιβαρύνθηκαν με επιπλέον 22 δισεκατομμύρια ευρώ σε φόρους!
Το ποσό αυτό δεν προέκυψε από τυχαίες συγκυρίες, αλλά από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές που διατήρησαν υψηλή τη φορολογική πίεση στους πολίτες, ώστε να δημιουργούν οι ίδιοι τα μεγάλα «πλεονάσματα» με τα οποία η κυβέρνηση καυχάται πως υπάρχει ανάπτυξη στην χώρα!
Η πρώτη και σημαντικότερη αιτία είναι η διατήρηση των υψηλών συντελεστών έμμεσων φόρων.
Ο ΦΠΑ και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα παρέμειναν σε επίπεδα που, σε συνδυασμό με το παρατεταμένο κύμα ακρίβειας, διογκώνουν αυτόματα τα κρατικά έσοδα.
Κάθε αύξηση στις τιμές τροφίμων, ενέργειας ή βασικών αγαθών μεταφράζεται σε περισσότερα έσοδα για το Δημόσιο, χωρίς να χρειάζεται καμία νέα νομοθετική παρέμβαση.
Η ακρίβεια έγινε έτσι εργαλείο είσπραξης.
Η δεύτερη αιτία εντοπίζεται στον φόρο εισοδήματος. Η άνοδος των ονομαστικών μισθών – που συχνά δεν αντιστοιχεί σε πραγματική βελτίωση της αγοραστικής δύναμης – αύξησε τη φορολογητέα βάση.
Παράλληλα, οι αλλαγές στη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών και η εφαρμογή τεκμηρίων οδήγησαν σε σημαντική υπεραπόδοση των άμεσων φόρων.
Χιλιάδες επαγγελματίες βρέθηκαν να πληρώνουν περισσότερα, ακόμη και όταν τα πραγματικά τους εισοδήματα δεν βελτιώθηκαν ανάλογα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα κράτος που γεμίζει τα ταμεία του από την τσέπη των πολιτών, ενώ την ίδια στιγμή διαφημίζει «μειώσεις φόρων» και «φοροελαφρύνσεις».
Οι μειώσεις αυτές είτε είναι περιορισμένες είτε αντισταθμίζονται πλήρως από την αύξηση των εσόδων λόγω πληθωρισμού και ονομαστικών αυξήσεων.
Η πραγματικότητα παραμένει απλή: Σε μια περίοδο που οι οικογένειες δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες, το κράτος εισπράττει δεκάδες δισεκατομμύρια περισσότερα.
Και αυτό δεν είναι επιτυχία πολιτικής. Είναι το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που βασίζεται στη διατήρηση υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης και στην εκμετάλλευση της ακρίβειας.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα χρήματα αυτά για πρόωρες αποπληρωμές χρέους αντί να τα επενδύσει στην πραγματική οικονομία!
Έτσι ενώ η χώρα δεν παράγει ουσιαστικά τίποτα, εμφανίζει μία εικόνα… ανάπτυξης.
